| სტუდენტთა აზრი აქტუალურ პრობელემბზე |
|
|
3. მე ვფიქრობ რომ ორივე, რუსეთი და ისრაელი, ცდილობენ გამოცადონ სამხედრო დომინირება რეგიონებში საქართველოსა და პალესტინის უდანაშაულო ხალხის განადგურებით. ეს იყო ნათელი როდესაც ამას მედია აშუქებდა თუმცა ეს ოპერაციები და მოვლენები არის ბნელით მოცული, სადაც დამკვირვებლებმა განაცხადეს ადამიანის უფლებების მრავალი საერთაშორისო შეთანხმებების დარღვევის შესახებ. ისრაელი ცდილობს ღაზას მთელი მოსახლეობის დასჯას, რადგან 2000 წელს მათ აირჩიეს საპარლამენტო უმრავლესობად ჰამასი, პალესტინის მთავრობაში. ამგვარად ეს წარმოადგენს უნიკალურ მიმართულებას იმისა რომ ტერორისტული ჯგუფი დემოკრატიულად იქნა არჩეული სხვა მსოფლიოსგან განსხვავებით, რადგანაც როგორც იცით ტერორისტები წარმოადგენენ არასამთავრობო ორგანიზაციებს. თუ შევაფასებთ არჩევნების შედეგებს, ეს აქტები იყო ჰამასის საგარეო პოლიტიკის ნაწილი ისრაელის შემთხვევაში და ეს არ არის მისაღები ამ ძალებისთვის. ისრაელმა გააფრთხილა ღაზას მოსახლეობა რომ ეს შეტევა სადაც დაიბომბა 800 მდე ადამიანი არის „ომი სისხლის ბოლო წვეთამდე“. მეორე მხარეს ჩვენ ვხედავთ რომ რუსეთი მხარს უჭერს აფხაზეთსა და სამხრეთ ოსეთს რაც წარმოადგენს კრემლის სტრატეგიას დაასუსტოს თბილისის ოფიციალური ხელმძღვანელობა, ამიტომ თუ საქართველო მიაღწევს იმას რომ ხელმეორედ დაამყაროს თავისი სუვერენიტეტი, ამშემთხვევაში სამხრეთ ოსეთზე, რუსეთისათვის იქნება ოპოზიციური ქმედება, ეს კი მოსკოვისათვის დიდი წარუმატებლობა იქნება ამ რეგიონში და უფრო გაამხნევებს სხვა პოსტ საბჭოთა ქვეყნებს, როგორიცაა უკრაინა და აზერბაიჯანი. ეს დამარცხება ქართველებისათვის იყო სიგნალი სააკაშვილის მმართველობის დამხობისა და საქართველოსთვის, რომელიც ცდილობდა გამხდარიყო თანამედროვე დასავლური სახელმწიფო, უკან დახევისა. ამგვარად ეს კონფლიქტი რისკის ქვეშ აყენებს რუსეთისა და დასავლეთის დაძებულ ურთიერთობებს. ჩვენ ვხედავთ ეს ორი ნაცია როგორ ცდილობს გამოიყენონ თავიანთი სამხედრო სიძლიერე რათა მიაღწიონ საკუთარ პოლიტიკურ მიზნებს, პატარა ქვეყნების ნაციონალური ინტერესების უცერემონიოდ იგნორირებით. დისკუსიას უძღვებიან შალვა ურიადმყოფელი და მაია გულედანი |











